sligovitsj

Introductie, na een lange tijd

Sorry, sorry… het heeft even geduurd voordat ik wat van me liet horen, maar op de kunstacademie heb je het druk!
De vakantie was heerlijk en rustig. Ik zal binnenkort een blog maken over ‘hot spots’ in Berlijn. Zodra ik er de tijd voor heb.
Nu ik een ‘coole smartphone’ heb, kan ik gemakkelijk af en toe een foto’tje maken. Heerlijk! Dus ook op de introductie heb ik volop geshot!

De laatste week van Augustus begon de introductieweek voor de nieuwe leerlingen van Graphic Design op de HKU, waaronder ik.
Voor deze week was er al een centrale introductiedag met alle eerstejaars op de HKU, faculteit beeldende kunst & vormgeving. De gezichten waren al herkenbaar, maar de namen bleven niet echt hangen. Er hingen allemaal pakken in de kantine, die je aan mocht doen. Men had het idee dat het een grapje was, maar nee we mochten ze écht aan doen… Overal lagen rollen tape om elkaar en de school te beplakken. Ook was er een enorm buffet met thais voedsel en een bbq, echt heerlijk! Weer is wat anders dan de witte bolletjes die ik kreeg op de intro van de universiteit met de euroshop ham en kaas. Ik had mijn buik goed kunnen vullen en er was nog een feestje, maar de meeste zaten lekker buiten bij de vuurtjes met geïmproviseerd gitaarpingel en dwarsgefluit.

Een week later stonden we weer voor de ingang van de HKU.

 


Paul Gofferjé gaf de instructies over de intro week. ‘Witte plekken’ was het mega onderwerp. Het was veel en vaag, maar we hebben onszelf erdoorheen gesleept. 85 euro om ons te vermaken in Utrecht en de overnachting in de bijzondere Metaal Kathedraal.


 

(Er was overigens een ex kunstenaar die kok was geworden en heerlijk voor ons kookte de eerste twee avonden).

De eerste dag werden we meteen aan het werk gezet. De grote groep van ongeveer 45 man werd in kleinere groepjes verdeeld. Ieder groepje ging een straat in Utrecht bekijken waar wij opzoek moesten gaan naar de ‘Witte Plek’. De ‘Witte Plek’ is een bijzondere plek, een plek die door vrijwel niemand wordt opgemerkt, ondanks zijn bijzonderheid. De ‘Witte Plek’ mocht zelf verzonnen worden, maar kon ook een historisch punt zijn die niet heel erg bekend is.

Ons groepje had de opdracht niet gelijk goed geïnterpreteerd, maar aan het einde van de drie slopende dagen hadden we een prachtig resultaat.

Eerst hadden we vooral veel informatie gezocht in de desbetreffende straat. We hebben praatjes gemaakt met de mensen op straat en vooral met de verkopers in de winkeltjes. Dus als je ooit in de Voorstraat in Utrecht komt,  hier een paar tips: Ga naar de turk, hij heeft echt heerlijk olijven, zoals olijven met cranberries. Ook zit er een hele gezellige tapasbar ‘El Mundo’. Er zit een café op de hoek van de straat richting Neude. Hier mag je je eigen eten mee nemen op het terras, ‘Neudezicht’.
Ook was er nog een ontzettend gezellig studenten koffie zaakje, waarvan ik de naam kwijt ben. En er zijn verscheidene studenten kappers en vintage kleding winkeltjes. Oh! En vergeet niet in de plus een praatje te maken met Ome Henk. Kijk er is rustig rond als je in de buurt bent, want het is echt een leuke straat!

Ondanks ik de straat zo leuk vond waren de mensen er niet al te positief over. De straatmakers vonden het maar een ‘kut’ straat. Dit had te maken met het één richtingsverkeer waarbij je veel last had van fietsers. De verkopers waren vooral negatief over de straat i.v.m. de coffeeshop waar veel negatieve aandacht voor is. Er zijn veel handelaars op de straat, ’s avonds is het dus niet de fijnste straat om rond te wandelen. Met dit gegeven zijn wij verder gaan werken aan de opdracht over ‘Witte Plekken’. We moesten een instructie maken voor een ander groepje van onze straat. Zodat zij de straat zou beleven door de ‘Witte Plek’ te ontdekken. Bij ons was dat de mens op straat. We maakte een boekje en op iedere ‘bladzijde’ stond een zin, waarbij één woord was weg gelaten. Met de instructie ‘ Praat, Loop en Vindt’ moest men op pad gaan. Het idee hierachter was de mens in de straat te ontmoeten, omdat zij het beste de sfeer in de straat uitte. De straat is zo tegenstrijdig, het is namelijk zowel gezellig  (de ambachtelijke winkeltjes, met leuke restaurantjes en café’s), als naar (de drugsdealers op iedere hoek van de straat ’s avonds).

Ons werk:

 

 

Mijn ontworpen pagina

 

Bijzonder was ook een boom waar allemaal fietsen in waren opgehangen. Aan de fietsen waren briefjes gehangen door de gemeente dat ze na zoveel dagen worden opgehaald. Later in de straat vertelde een fietsenmaker dat hij weer fietsen inkoopt bij de gemeente voor 23 euro.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op september 26, 2012 om 20:03 en is opgeslagen onder HKU, Maxime. Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: